Marokko 1994.
Zoals dat gaat, je wilt steeds verder. Kijken waar je grenzen liggen. Dan ligt het voor de hand dat Europa te klein is geworden, en begin je aan Afrika. En dan met name Noord Afrika. Marokko is dan nog wel een beetje vertrouwd, en het is een mooi land, dus waarom niet?
We vlogen naar Cassablanca. Wilden vandaar naar Marrakech vliegen, maar het eerste stuk was zo saai, dat we in Berrechid besloten vandaar uit verder te treinen. Maar vanaf Marrakech fietsten we over de Hoge Atlas (2660 mtr.) naar het pittoreske Ouarzazate, gelegen aan de rand van de woestijn. Vanaf Ouarzatate weer met de bus naar Agadir, en daar noordwaarts richting Cassablanca.
Marokko is een prachtig land om te fietsen, met name de klim over de Hoge Atlas is fascinerend. De mensen zijn gastvrij, maar azen wel vaak op een beloning terwijl de kinderen ronduit vervelend zijn. Stenen gooien, om snoep zeuren en je naroepen zijn geen fijne eigenschappen.
Israël en Jordanië 1995.
Een logisch vervolg op de fietstocht is een tocht naar Israël, en daaraan gekoppeld een bezoek aan Jordanië .
Per vliegtuig naar Tel Aviv, daar vandaan naar de Allenby Bridge , om over te steken naar Jordanië, wat eigenlijk per fiets onmogelijk is. We werden dan ook tijdelijk in een bus gepropt, en na een onvriendelijk afscheid van Israël, fietsten we naar Amman en over de befaamde Koningsroute, door diepe wadi's naar Petra. Toen zuidelijker naar Aquaba en vandaar weer de Israëlische grens over naar Eilat, duiken in de Rode Zee, dan met de bus naar Haifa , waarvandaan we het noorden van Israël per fiets doorkruisten. Terug naar Tel Aviv en weer vliegend naar huis.
Amman,Jordanie Wadi Rum,Jordanie Petra, Jordanie
Martin Tiberias, Israel Tiberias, Israel Hugo in Jeruzalem
In 1996 fietsend naar vrienden in Berlijn,
Aankomst in een regenachtig Berlijn Cristoph en Sebastian Warsow
1997 ,een pracht tocht vanaf het vliegveld Faro in de Algarve naar het vliegveld van Oporto.
Gedroogde vis aan de haven Zo mooi is Portugal Woeste zee
Kurkeiken Meest Z.W.punt van Europa Oporto
Toen ging het drie jaar wat luxer. We gingen met cycletours en Anton van Dijke naar het Rioja gebied, een heel gezellig gedoe, maar de sportieve elementen werden wel opgeofferd.Dat was in 1998.
In 1999 besloten we een oude caravan en weer Anton van Dijke mee te vragen, dus we hadden om de twee dagen fietsvrij. Een zus en zwager van Martin met een prachtig huis met zwembad waren onze gastheren in Zuid Frankrijk.
Het jaar daarop, 2000, sloten we onze driejarige samenwerking af met een fiets/caravantocht naar Tsjechië, Slowakije en Hongarije. Martin stopte met fietsen, en ook Anton gaf er de brij aan.
Baskenland Budapest Onze trouwe metgezel
Martin Anton, Hugo, Martin Praag