2001 Gambia:

In het jaar 2001 vlieg ik naar Banjul, de hoofdstad van The Gambia, het kleine West Afrikaanse land, gelegen rondom Gambia river.

Mijn aankomst op het vliegveld overrompelt mij een beetje. De hitte valt als een deken over me heen. Het kleine vliegveld ligt min of meer buiten de stad, en ik weet totaal niet welke kant ik op moet. Tot overmaat van ramp vergeet ik mijn banden, die leeg het vliegtuig in moesten, op te pompen, en sta ik verbluft tegenover een honderdtal Gambianen, die mij aanstaren alsof ik van een andere planeet kom. De brutaalste, Alfonso, biedt direct hulp. Hij heeft een kennis met een lodge in Serekunda. De duisternis zou snel invallen, en een verblijf onder de blote hemel in een totaal onbekend land lokt mij niet aan, dus weinig keus. Ik laat mij overhalen Alfonso tot mijn gids voor de eerste week te kiezen, en het moet gezegd, hij leidt mij fantastisch rond. Maakt me wegwijs met de regels van het land, hoe aan een slaapplaats te komen, hoe geld te wisselen en teslotte maken we een uitstapje naar Senegal. Alles met plaatselijke busjes en taxi's, over wegen vol kuilen.

 

Na een dag of vijf ben ik eindelijk zover dat ik alleen ben en lekker met mijn fiets kan gaan reizen. Ik fiets nog zo'n twee en een halve week door dit prachtige land. Leer de mensen kennen, slaap bij hen in hun hutjes, vaak ook vergezeld van ratten. Verstoken van elektriciteit, waterleiding en toiletten. Maar ik ervaar de gastvrijheid van deze arme bevolking als een warme deken. Overal waar ik om een slaapplaats vraag, krijg ik die, inclusief voedsel en drinken, zonder ook maar over geld te praten. Zelfs je was wordt gedaan zonder dat je er om hoeft te vragen.

Ik ben eregast op Tabaski, slachtfeest. Sta met zo'n duizend moslims als enige blanke op een enorm terrein, waar een imam op traditionele wijze een ram slacht. Daarna naar mijn gastheer, die thuis het slachtritueel herhaalt, de lever uit het ram haalt, dit roostert en mij als gast aanbiedt. Omdat ik nog een uitnodiging had Tabaski te vieren, spring ik met mijn witte jurk aan op de fiets, om mij enkele kilometers verderop aan nog een ram tegoed te doen. Een heerlijke tijd in een heerlijk land. De foto's op deze site laten genoeg over dit fantastische land zien.  

   

mijn fiets                                    gastvrije compounds             mooie babies

 

luxe douche                           gastvrije families                   ontzettend lieve mensen

   

dorpsbeeld                            bergen gedroogde vis             elke"rivercrossing"moet per pont

 

de vissersvloot                     tabaski (slachtfeest)              vrienden heb je zo.